Sus...
sus geveze gönlüm
sen konuş sessiz ömrüm
her bir satırında uyuyor
neşeli çocuk...
Oysa...
oysa yürüyor
nemli gözlerin sahibi
kahverengi bakışlı
uzun boylu delikanlı
Sus işte...
anlatma ömrüm
nerede başladınsa
orada biter bu uyku
uyan güneş doğuyor
Konuşma...
insanlara dökülen
gönül dilinin ilk kelimeleri
yine insanlarda son bulur
anlamsız...
Yürü...
yürü ki tökezle
yoksa hiç susmazsın
oturduğu yerde
incinir huzurun...
©m.b.
S