Suskunluğu saflık sanan ahmaklar
Ne zaman düşünüp akıllanırlar
Sessizlik en büyük çığlık bilsinler
İki kelam edip adam olanlar
Karanlık kaldırım ışığı gözler
Gözler sevgiliyi sokakta bekler
Özler kokusunu evde oturmaz
Konuşmaz yanında, yürümek yeter
Saatler geçse de yüzüne bakmaz
Dili susar lakin kalbi hiç susmaz
Hızlanır delice fırlar yerinden
Sağırdır sevgili aşığı duymaz
Çehren aya güneş gibi ezelden
Sağır sultan bilir sesi derinden
Revnaklı kokuna hasret çiçekler
Duymaz kulak sen emir vermeden
©züb
Z