Bunca acıya rağmen dayanmak zorunda kaldım
İçimdeki sessizliği bir insana bile anlatmadım
Sustum, sustum ve sadece sustum
Bir nebze dahi olsun sırtımdaki yük azalmadı
Günlerce, haftalarca,aylarca ve hatta yıllarca
Sustum sadece sesimi bile çıkarmadım
Yine de her gün yenisi eklendi hüzün dağına
Yine de sustum o kadar acıyı yüreğimde taşıdım
Anlattığım insanlar zamanla acımaya başladı bana
Bende karar verdim,kimseye anlatmam bir daha
Sessizliğe bürünürüm eski günlerde olduğu gibi
Tek başıma sırtlanır,yürürüm bomboş sokaklarda
Sessizliğimin duvarları yavaş yavaş yükseliyor
İnsanları geçtim ben bile arkasını göremiyorum
Bu duvarın bir tarafında hayat ilerliyor
Diğer tarafında ben sessizliğe gömülüyorum
©hengame
H