Baksana bu girizgah da kaybolmuşsun,
Etrafına baktığında kimsen yoksa,
Bir el uzatan bekleme,
Geçmiş yılların kadar mahvolmuşsun,
Eğer anlatacakların çoksa,
Yine yaparsın satırlara yalnızlık ekleme.
Zaten umut ışıkların perde gibi kapalı,
Onca sene geçmiş hayat senin ahını alalı,
Sen sessizlik çemberin de bir merhemsin
Ama bu çember de dünden yaralı,
Bunca sene tebessüm eksik olmadı yüzünden,
Belki de kaybettin elindekilerini,
İyi niyetlerin yüzünden,
Kimse de anlamamış dediklerini,
Yalnızlık hakimdir bu mevsim de,
O yüzden vazgeçersin güzünden.
Bu şiirim de yalnızlığına olsun armağan,
Belki bir gün geri gelir,
Terkedip yanında kalmayan.
Hep düşünürsün sebebi nedir?
Var mıdır benim gibi yanmayan?
Ama unutma şiir her zaman yanında.
Belki bu cümleler sana uzanan bir eldir.
©gurkanshn
G