Sessizlik, sessizlik, sessizlik.
Yine hüzünler getiriyor yüreğime.
Bir hançer gibi ruhumun derinliklerine işliyor.
Son gözlerimden kirpiklerime...
Bu çıplak sessizlik ne tuhaf.
Haksız sessizlik ne kadar acımasız.
İçimde fırtınalar kopuyor.
Yine konuşmuyor, dinlemiyor, susuyor..
Bana seni hatırlatıyor, aklım sessiz.
Hasretini yakar kalbimde susar.
Adını sesleniyorum, sessizliği bozuyorum.
Rüyasını bana getiriyor...
Bu saatte ne yapıyorsun merak ediyorum!
Belki sen de benim gibi düşünüyorsundur.
Sessizliğin sesi uykusunu böldü,
anne gibi üzülürsün..
Belki tatlı tatlı uyudun.
Yüreğindeki özlemle hatırla.
Sadece seni aramak istedim.
Aniden uyandım, dedim korkuyla.
Acı sessizliği bozmak istedim.
Senin sesin onu çalarken.
Ağır bir sessizlik göndermek istedim.
Sensiz daha fazla acı çekmek istemiyorum.
Bütün gece sessizlikle savaştım,
senden bahsettim
Bütün gece özlemle dolaştım.
O akşam, üzüldüm.
Cümlelerde aşk karşısında susar.
İfadede zorluk çekiyorlar.
Şimdi sensizliğimle sessizim.
Sessizliğim sana aşkımı anlatsın.
©eliçka
©brukketpil
B