Geceyi sildim gözlerimle,
Gözyaşımda kayboldu yıldızlar.
Bir dilek tuttum sustuğum her kelimede,
Ama hiçbiri tutmadı, hiçbiri sen olmadı…
Bir kırık sandal gibiyim kıyıda,
Rüzgar yok, fırtına dinmiş…
Ama içim hâlâ devrilmiş bir dünya,
Kimse bilmez, ben kaç kere yıkılmışım içimde.
Ne kadar çok sevmişim seni,
Adını andığımda bile ağlayacak kadar.
Bir tebessümün vardı ya hani,
İçimde bin mevsim geçerdi o anda…
Artık ne bahar kokuyor zaman,
Ne umut var takvimde.
Sen gittin ya…
Bir ben kaldım, bir de dönmeyen dünler.
Yaralı değilim,
Yaradan ibaretim.
Ve bazen, en çok da
"Ben iyiyim" derken ağlarım sessizce…
©firatsiir
F