Son bir intihar silsilesidir
Bu ruhumu,gönlüme bağlayan.
Küçük bir çocuğun hiç olmamış oyuncağına
Belki de sonsuz bir ışığa atılan,
İlk adım kadar yalnız.
Kaçtığım benliğim ve sensizliğin ezgisiyle
Upuzun bir caddede,
Kaybolmak için atıyorum adımlarımı.
Güya güzel olan her şey ellerinden geçerdi,
O yüzdendir kanlar içinde boğulmam.
Ve bir biz kalamazken virane bir vücutta
Kaygım kalbimin yıkılmasıdır,
İçinde bir seni barındırırken.
Son bir suçum varmış gibi beklerken
Sol göğsümden içeri düşen
Bir ateşin küllerinde,
Sensizliğe koşuyorum.
©kokorechal
K