Gece hüzün düştü yine
Yağmurun çiselemesi gibi
Neden hep gece gelirdi bu hüzün
Ve ne hikmetse mevzimlerden hazan
Nisan yağmurlarını hatırlıyor musun
Her yanımız kuşatılmıştı yağmurlar la
Sığınıcak bir liman ısınıcak bir fanila arıyordu
Ve tek şemsiyenin altında
Göz göze gelmiştik sonunda
Yağmur damlaları
Söğüt dalı saçlarından
Gök gözlerine akıyordu usulca
Tutmaya çalışıyordum sonra
Gülüşlerine dokunuyordum
Dudaklarında tebessüm beliriyordu...
Sevdamız artık anılarda saklı
Dillere düşman
Gönüllere matem
Geçmişe vuslat...
©yekdem
Y