Güzel bakardım hayata.
tutunurdum umutlara.
Gel görki vazgeçilmez dediğim sevda.
Eğilmez boynumu eğdirdi bana.
Güzel bakardım yaralarıma
hergece hatırlatarak kendime
yeniden pansuman ederdim.
Sızladıkca içim daha çok hatırlatırım kendime.
Ne kadar çok yakarsam canımı okadar hayata tutunacağıma inanırdım.
Hergece aynı saatte buluşurum gerçeklerle kabullenemediğim o gerçekle..!
Otururum masama bir çay bana bir çay sana.
Yakarım iki sigara biri sana biri bana.
Sonra konuşurum karşımdaki senle.
Bak oldumu şimdi istediğin oldumu dediklerin.
Gülemiyorum ağlıyorum.
Tıpkı senin söylediğin gibi kimseyle konuşmuyorum.
Dökmüyorum kimseye içimi
anlatmıyorum acı çektiğimi.
Kan kusarken bile
göstermiyorum kimselere
demesinlerki yaraların derin diye.
Yalan söylediğine değdimi diyorum.
Yıktığın hayallerime..!
Neyin intikamını aldın benden hayata güzel bakan gözlerimi soldurdun.
Neyin dalını kırdın umutlarımı kopardın.
Gülen yüzümden tanıyor herkes eskisi kadar mutlu değilsin sen elbet.
Bırak sevdayı kül oldun gazel oldu
Kanıyor için vazgeç..!
Bugünde pansuman ettim yaralarımı irin irin olmuş içimdeki acı doktor teşhis koyamasa'da.
Biliyorum bu yaranın adı
senin sevda kanseri buralarda.
A