Bağdaş kuran duygularımın neferi kopuk
Eğeri bozuk saatimin pili zayıf
Bugünler de
Yerden yüksek hayallerimin sancağından
Bakıyorum
Gök gürültüsüne al ışık bünyem
Annesinin başucunda
umutların gövdesindedir
Güneş
tepe noktasından tam on ikiden
bakardi göğsümde sakladığım
ismin atarken dolu dizgin
Namlunun ucu açık kalmış
siper aldı gövdem gövdene eş
Aşık olduğum
mavilikler deki aşkın asil rengi
durmadan süzülürdü
Kırmızıya denk düşen aşk gökler de
sımsıcak görünürdü
Usul usul bakar saf katışıksız asil
Kirmizilar kutsaldır
Bir ateşin namlusunda
Döküldü yere göz göre göre hedef
Seçilmişti
nefes alırken doludizgin aşkın
kalbinden kovuldugumuz
Tam on ikiden vuruldu
Resmimiz
Yarası derin atar
kabuk tutmaz bu yaraların
Merhemi yoktur
Her darbe sonrası yeniden
yıkılır bağışıklık gösterir
Ne bugün ne yarın ben her an bu
acıyla yaşıyorum
damarlarım da ki bu asil
kanı taşıyorum
Elini avucuna koymuş avuç içimi
Gamzelerinin çukuruna gömdüm
uzaktan bakan
Mesafelere diz çöktüm
yarısı kesilmiş
Olsa da melül melül bir resmin
ızdırabın da bir ömür var
Virane edip yıktıgin gönül sarayınin zincire vurulmuş
hayalleri çalınmış güller içindeki
hisleridir
Müebbet yediği
Denizlerden akan arzular taşar ken
Gülleri sönük gözlerimin yüreği ama
artık
kalbimin dönmez ritmi suskundur
Sen içindeyken yaktın
ya bizi
Ateşi küle çevirdin ya amalar içinde
seni de görmem artık
©ebrulimsi5
E