Karanlık gecelerimin uykuya haram edilmiş günlerinde sevdim seni, sokak lambaları yansıtırdı seni bana ay ışığında aydınlanırdı hep güneş görmeyen uykusuzluğa kanlanmış gözlerim. yürüdüğüm gönül yokuşunda nefessiz kalırken bile sensizliğe yaktığım sigaramın dumanında düşlerdim seni. kokunu çeker gbi çekerdim o zehri ciğerlerime, toz pembe hayallerime mavi bulutlar katardım hep biraz hırçın deniz misali, biraz sıcak güneş emsali,bebeksi bakan gözlerinde parlayan tertemiz bir umutla düşündüğüm kadar mırıldandım sevgine aç gönlüne susuz kaldım çünkü ben seni sorgusuz sualsiz sebebsiz tertemiz hayallerime baş rol yazmıştım gönlümün yönetmeniydin sen fikriminse öğretmeni en güzel öğrencisiydim oysa o keskin gözlerinin dilin birşeyler anlatmasada gözlerin anlatıyordu o umut ışıklarının varlığını inancım artıyordu en çalışkan öğrencin olmaya çalışıyordum gözlerinde olmak yetmiyordu gönlünde olmalıydım oysa tüm bedenimle tüm inancımla bir başka yaşıyordum seninle bir figürandım sanki bu bedende ruhumun gıdasıydı varlığın vücudumunsa eksik bir parçasıydın sen hiç tamamlayamadığım tamamladıkça bozulan bir yapboz gbi topartlayamadığımdın sen.
Şahin eroğlu
Ş