Dünyan karanlık albayım,
Perdeyi çek ve güneşi gör!
Yalnızlıktan sıkıldıysan,
Kalemi sayfalara kurban et!
Sevilmek mi istiyorsun?
Bir çiçek ol gül gibi mesela,
Dikenin olsa dahi vazgeçilmez ol!
İnsanlar sağır albayım,
Duyulmak için deniz ol!
İnsanlar insanların hayatına,
İnsanı insanlıktan çıkarmak için girer.
Sen ne insan al hayatına, ne de insanlıktan çık...
Yorulma albayım yolun başındasın!
Yokuşlu yollar çıkma, bak kamburun çıkmış.
Dünyanın çivisini insanoğlu çıkarmış.
Zevk almıyorsan hayattan,
İnsanların umurlarında değilsen,
Umutlarında ol çocukların!
Gülmüyor yüzüm diyorsan,
Gözyaşlarını gizle sadece yağmurlarda.
Ama eğerki ölmek istiyorum diyorsan...
O zaman sevdalan albayım sevdalan!.
©miraçoloji
M