Öylesine dalıp gidiyorum; dışarıya buğulu gözler ile bakarken,
Upuzun maviliğin üzerinde yüreğim bir Martı çığlığıyla süzülerek kanat çırpıyor..
Gün batımı kızıllığında açıyor gönül bahçemde ki hüzün çiçeklerim...
Umutlarım ipi kopmuş rüzgarla savrulan bir
balon misali yavaş yavaş uzaklaşıyor....
Can çekişiyor; sensiz, sonsuz, turuncu sevdam..
Gün yavaşça köşesine çekilirken akşama
bırakıyor masmavi turuncu koyu kızıllığını..
Ay yükselirken gökyüzünde bir damla yaş süzülüyor gözlerimden..
Her damla gözyaşı daha da kanatıyor özlem dolu yüreğimde ki kanayan yarayı...
Sabırla, karanlık denizlerin sonsuzluğunda ki yakamozları bir bir topluyorum sana
.kavuşmak için.
©_furkan_
_