Ne tuhaf bu acı yokluğunun hissi!
Başı boş duvarlara tutunup
yaslanmak ne tuhaf,,
Ne tuhaf birşeymiş bu sevdalanmak
Elinde olanı yitirmek kaybedince kıymetlenmek ne tuhaf şey.
Tutunupta o güzel gözlerine"
o küçük badi parmağından kayıp düşmek ne tuhaf.
Güneşin olana gölge düşürüp
Yalnız üşüyebilmek ne tuhaf.
Ne tuhaf şey sevda,
ne garip şey sevmek.
İliklerine kadar acı hissedip, hüzünlenmek ne tuhaf.
aynı şehirde başka il olmak,
aynı nefesi solupta boğulmak,
Yakın iken uzak olmak ne tuhaf şey.
Duygularını dizginlemek,
iç sesini susturmak,
özlemini unutupta,
sevgi hislerini yaşatmak
ne tuhaf...
Ne tuhaf şey yaşamak,
yaşamayı nefes saymak,
geçmişi dün gibi anmak,
Ve o sevdayı anımsamak,
anımsamak ne tuhaf şey...
©şahin6634
Ş