Sen ve ben yürüyelim sonsuzluğa
Etrafımızda konuşup dursunlar
Yalnızlıktan millet ağlıcağına
Har taraflarına kına yaksınlar
Yoklukta düşünür insan
Ben neden varım
Dünyayı yaratan RABBİM
Ben buna da varım
Can veriyor bana gözlerin
Bir gülü koklamak gibi
hayat veriyor ellerin
Bir kimsesiz çocuğu doyurmak gibi
Geceler yastığım ıslanıyor ağlamaktan
Sensizlik ten yokluğundan
Şiirler yazıyorum uğruna
Kızıl saçlım kahve gözlüm
İlk görüşte aşktı benimkisi
Sandım ki o da beni sevdi
Bi hiç uğruna
beni yanlızlığa itti
©1901cm
1