Gözyaşlarımız içimize bir nehir gibi aktı,
Asla sonsuza kadar birlikte olamayacaktık,
Birlikte yediğimiz son yemekti.
İlk günkü gibi heyecanlı,
Ölüm anı kadar soğuktu.
Kalplerimiz titredi,
Ayrılığı hissettik.
Başını son kez omzuma yasladı,
"Buda benim zayıflığım," dedi.
Artık kimseyi sevemem,
Kalbim o kadar büyük değil.
Dünyanın zamanı geçecek,
Ben huzuru bulacağım;
Sadece Tanrı’dan yalnız bir kıyı diliyorum.
©mete35
M