Sevdim

Perdene değen rüzgarı dahi sevdim.
Öyle sevmek ki, kirpiklerinin her birini ayrı ayrı...
Üşüyorum dediğinde, bir kat daha sevdim.
Rüyalarıma gelişini sevdim.
Seninle olduğum her günün bayram oluşunu sevdim.
Ellerine dokunan yağmur damlalarını, avuçlarında ki papatyaları sevdim.
Kimseye güvenemezken, sana koşmalarımı sevdim.
Gülüşünü sevdim ve sen güldükçe içimin titreyişini...
Yanındayken çocuklar gibi mutlu oluşumu sevdim.
Çocuk gibi sevdim.
Tüm dünyayı kucaklayacak olan sevgimle sadece seni sevdim.
Güneşin doğuşunu beklerken sevdim. Her gecenin sabahında, mavi gökyüzünü sever gibi.
Koca bir şehri bana sevdirişini sevdim.
Denizi olmayan bir şehrin martılarını sevmek gibi, imkansızlığını dahi sevdim.
Senin için akan gözyaşlarımı sevdim.
Dakikalar süren kavuşmalarımızı sevdim.
Yazdıklarını defalarca okumayı, söylediklerini başa sarıp tekrar mutlu oluşumu sevdim.
Mavi gibi sevdim. Seni sevdiğim için kıskanan denizi sevdim.
Sevdana dokunduğum günden beri, yaralarıma merhem oluşunu sevdim.
Seni sevmek için bahanem çok. Seni sevdiren bahanelerimi sevdim.
Seni seven kalbimi sevdim.
Sevdikçe açan çiçeklerimi sevdim.
Heyecandan titreyen ellerimi ve gözlerimdeki korkuyu sevdim.
Seni seven ben'i sevdim.