Boş sokaklar, ardınsıra koştum
çıkış vaktinin, iz bile kalmamış, geçmişsin
bu bariz, kokun yayılmış,
sarmaşık güller dalında kıskançlıktan sararmış...
Pusu mu atsam şu izbe loş köşeye? Ürkme sakın benden..
Sessizce sevdim seni
Masumca bir tuhaflık bu bende ki ..
Uzaktan sevdim seni...
Hem pat diye çıkmam karşına, gülleri sarartan güzellik beni çarpar bilirim..
Çarpıyorsunda, donup kalıyorum
salınarak geçtiğinde vakti geldiğinde, gül isimsiz gül ekili sokaktan,
ben meczup, ben divane, ben kalakalıyorum yerimde.....
Nasıl bir efsun bu? Ne yaptı bana
güzelliğin ?..
Demek duysam sesini, lâl kesilecek dünya..
Minik minnacık o pamuk ellerini
tutmak hani yaba ellerimin çatlamışlıklarıyla, incitirmiyim tenini ?...
Ahh.. kalbimin çarptığı sen, nasıl girebilir düşlerim, düşlerine ?..
Bir bilsem.....
©halleberry
H