Karanlık
Bir günün daha sonunda
Karanlık yine sarmış
Odanın her bir yerini
Güneş yok gün yok
Ay bana bakıyor ben aya
Karanlık bana gülüyor
Ben karanlığa
Bazen gökyüzü ağlıyor
Bazen ise ben
Mevsimde bir durgun
Bir soğuyor karanlığın
Korkusundan yüreğim
Bir ısınıyor doğacak güneşi düşündükçe
Ben karanlığı sevmem
Karanlıkta beni
O benden korkar
Ben ondan korkarım
Bazen hayal kırıklığıdır
Bazen ise umut isigi
Ama hiç hayırlı değil bana karanlik .
Ben hergun o günün
Sonu gelmesin gece
Olmasın diye dua ettim
Sevemiyorum karanlığı
Güldürmedi hiç karanlık
En güzel yarinlarima
Hiç güneş doğmadı
Mevsimimi hep değiştirdi
Hiç bir yaz günü gülmedim
Ve hiç o karanlığı
Aydınlatacak bir ışık
Belirmedi gökyüzünde
Bezen Yıldız parladı
Çok geçmeden oda kaydı
Umutların üzerine
Ben herşeyimi karanlıkta
Sessiz ve issiz gecede
Kaybettim
Her gece gün doğsun
Diye dua ettim bekledim
Sevemedim işte karanlığı
Karanlık olunca
Sen birde yanlizligin
Nereye baksan göz gözü
Görmez her duvar
Korkularimla dolu
Sevemedim karanligi
R