İlk görüş diye bir şey var. Bir güzeli görür, gözlerini kırpmadan bakarsın. Bir güzelin sevdası yüreğine düştüğünü, yüreğinle hissedersin. İşte o zaman yüreğin gönül kafesine sığmaz. Sevda heyecanı, kalp nasıl da küt küt göğüs kafesine çarparak kanatlanıp sevdiğinin gönül dalına konmak istercesine. Gönül sevince işte böyle bir şey; peşinde koşarsın, sonunda yorulup düşersin. Seven gönül ne yapsın?
Bir bakıştı insanın gizli gizli sevmesi. Kendi yüreğiyle sevdasıyla dertleşmesi. Her ne yaparsa yapsın, sevdiği bunu hissetmemesi. Ne kadar acı yürekte kalan tek taraflı bir sevgi, çiçeklerin zamanla sararıp solması, yaprak yaprak düşmesi gibi. Tek taraflı bir sevgi işte böyle bir şey; peşinde koşarsın, sonunda yorulup düşersin. Seven gönül ne yapsın?
Hep uzaktan uzağa seyrine dalarsın, gece olur baş yastıkta, ama uyku bile nafile. Zihnini meşgul eder, çünkü gönül sevdaya düşmüş; gönül ne yapasın? Tek taraflı bir sevgi olmuyor. Sen istediğin kadar sev, yüreğinde kalır. Hasret, özlemin ise susuz kalmış bir çiçek gibi yavaş yavaş yapraklarını döken çiçeğin dalından düşüşü gibi. İşte böyle bir şey; peşinde koşar, sonunda yorulup düşer, seven gönül ne yapsın?
©doğukan01
H