Sevgi, anlatılacak kadar kolay olsaydı;
Önce sen derdim, sonra ben derdim.
Kapatırdım kapıları, kırardım kalemleri.
Öyle olurdu ki; bir daha ne sen derdim,
Nede ben derdim Asla.
Hem sonra bunca kıta ,
Boşa gitmiş olurdu maazallah.
Bak ne kadarda zormuş,
Seni anlatmak, beni anlatmak bu aşkta.
Ne sen yazılıyorsun ne ben bu sayfalara.
Hele birde bu sevda ne sığar göğe nede arşa.
Kolay olmuyor, olmuyor işte,
Seni anlatmak bana, beni anlatmak aşka.
Tek tek hecelerle birikti kelimeler.
Yorulmak bilmedi inan bu bilekler.
Hem bunca cümleler ne mısralar tanıdı,
Kıtalar gibi dizildi. Kovaladı birbirini şiirlerce.
Şiirler gizli kaldı bende. Ben mana dünyasında.
Ya sen nerde duruyorsun da görülmezsin bende.
Gel de işkence çektirme bu bedene.
Hem sınır çekilmez biliyorsun bundan öteye.
Gel hasret bırakma beni kimseye;
Sen yoksan yoktur bende hiç kimse. Ben bile.
©yılmazönür
Y