güneşin doğuşuyla uyanırım ben
eksilmez dağlarımdan keklik sesleri
derelerimdir sessizliğin sesini bozan
ters lalelerdir kokladığım taze çiçekler
denizin mavisi görünmez şehrimde fakat
güneşin kızıllığı ısıtır içimi
destanla açtım hayata gözlerimi
ninniyle türküyle
ve ağladım güldüm çobanın yanık kavalıyla
bir sevdadır Dicle'ye duyduğum
yaralı yanık ve derinden
bir tutam acıdır beklenen sevda erinden
-HÜSEYİN RONAHİ -
R