Bol bol dagittin gülücükleri.
Bir şey kalmadı ki geriye.
Hâlbuki bin derde devadi.
Arkadan bir ses geldi hapsuruk ki.
Çok yaşa dedim.
Tüm gözler bendeydi.
Sanki bir kabahat işledim.
Acelesi olana yol verdim.
Şaşkın gözlerle baktı.
Yoldan geçene yardım ettim.
Yükü ağır olana bir elde ben el attım.
Sanki bir kabahat işledim.
Evin yanında duraksadim kedi yavrusu vardı.
Sivil polis gelmez mi?
Üstümü aradı.
Garip garip bakıp gitti.
Ağaç gölgesinde bekledim bir süre.
Elime bir damla geldi.
Sağanak yağmur yağıyordu.
Elimdeki şemsiyeyi uzattım.
Almadı ilerdeki şemsiyeyi satın almıştı.
Fırsat ürünleri gibi pahalıydı hâlbuki.
Çevreyi izlemeye koyuldum.
Mutlsuz gulmez yüzler.
Eğik baslar kanbur yürüyüşler.
Düşünceli yürüyen ölüler.
Bir kere değil anlık değildir yaşamak.
İnsancıl Duygularla yaşamaktır.
Önyargısız hesapsiz kayıtsız baglanmaktir Yârâdana.
Gülünce göz bebekleri gulen insanlarda az kaldı.
Nur yüzlüler saf kalpliler.
Fakat ümidimi kaybetmedim.
Elbet er yada geç olacak.
Hakikatin ne olduğunu bilmek.
©fetih
F