Güzel bir söz yetecekken gülümsemeye
Zamanın gerisinde bırakıyoruz sevgileri
Özgür bir ruhla yıkacakken duvarları
Ellerimizi kollarımızı düğümlüyoruz kendiliğimizle
Duvarlardan aşıp görecekken gökyüzünde maviyi
Kafamızı gömüyoruz nefretlere
Sebepsizce selamlamak varken dağı taşı
Umutsuzca eğiyoruz başımızı yere
Şimdi uzat elini,
Dağ taş biz olalım...
Mavisinde sabahın
beraber uyanalım ...
©capune
H