Ağlama sen ey nur.
Sen aglama ki topraklar yeşersin.
Sen hüzünlenme ki.
Güller açsın.
Kuraklık kaplıyor dört bir yanı.
Rafzan dan iniltiler yükseliyor.
Semada yankılanıyor nur sesin.
Üzülüyorsun Ümmetinin haline.
Mağlum oluyor gül Nebi bize.
Sabahlar kadar Namaz kılardın.
Ümmeti ümmeti diye ağlardın.
Sen ağlama ne olur.
Rabbim Sana sevgilim buyurur.
©eyüpyelgen
E