Bu cümleler bana Bir zamanlar yazdığım yazımdaki şu sözleri hatırlattı:
Ben O’na, Haykara, diye hitapta bulunurken, aslında en yalın haliyle “seni seviyorum” demekten başka bir şey kastetmiyorum. Ve en güzel, en nahif, en tesirli bir dille ifade edecek olursam “Dolunay gözlerine hayran hayran bakıp, mutluluğu gözlerinde buldum yârim” demekle aynı şeydir, Haykara. Ben bütün bu güzellikleri tek kelimeye, yani Haykara’ya sığdırmıştım.
Sevgiliye Haykara diye hitap etmemin sebebi ise, net olarak bilmiyorum ama başka sevgililere söylenmiş sözcükleri O’na söylemek, bana dokunuyordu. Yeni, yepyeni bir kelime keşfetmeliydim. İçinde, aşkı, sevgiyi, üzüntüyü, mutluluğu, ayrı-gayrı kalınmışlığı… Kısacası bir insanın, sevdiğinde hissedebileceği bütün hislerin sözsel ifadelerinin toplamı olmalıydı. Ben de Haykara, dedim. Maşuk için tek bir kelam, içten bir söz bazen büyük bir okyanustur. İşte! Benim okyanusum, Haykara’dır.
©ulkuhilal
U