Rıhtımda yorgun bir balıkçı kayığı
Yıpranmış umutsuz ağlı kurşunlar
Biride tam kafamda gizli
Alışmışlıkta var tabi tutsak içerisinde
Gizli saklı manidar gülüşler
Bu seferde kaçırdım mutluluğa giden son treni
Ben yolcu değildim bavul sıkıştırdılar elime
Veda saymayın bunu helaldi son lokma sevgim.
Hatrı olsaydı bunca vefanın adı veda olmazdı bu sevdanın
Koca bir dünya yükledim şu ihtiyar omuzlarıma
Sensiz gecelerde anneme ağladım aşımı taşa çevirdim kalbimi sana bağladım
Şimdi yolum uzun bir bahar daha bekleyemem.
©Altan35
A