Karşımdasın sevgilim
Gülüyorsun gözlerin mutluluktan kapanıyor
Elllerinle kapatıyorsun kiraz dudaklarını
Utanarak gülüyorsun çekinerek biraz da ürkerek
Hep öyleydin ya kadınım sana ne zaman iltifat etsem
Kıpkırmızı olurdun mutluluktan kelimeleri bir araya getiremezdin
Kızmazdın kimseye kırmazdın kimseyi incitmezdin beni
Adının geçtiği cümleleri sakladım baş ucuma koydum
Kokunu yolum belirledim sesini müziğim yaptım
Ama aşkını bi yerlere sığdıramadım
Hele o değeri bilinmez bakışların
Hiç bir şeye değişemem ki
Bazen geliyor aklıma sensizlik karanlık çöküyor bembeyaz kağıdıma
kapkaranlık oluyor odam
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin!
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan,
Evimde şenliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski şarap.
Ben sende yaşıyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
Rüzgârlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi farkedemezsen,
Rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme, müsterih ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.
E