Uyumak beni bekliyor
Koynumda uyurken şehir
Vakit sancı doğurmakta
Kaldırımlarda
Uzuyor boylu boyuna yaşamak
Bileydim görmeden de yaşanılıyor
Görmezdim
Dağ çiçekleri ezilmiştir artık
Huzuru kaçmıştır gecenin vakit geç
Uyumak debelenir içimde haince
Yürümek geçer içimden dört nala
Ayaklarımda nal sesleri
Vuruyor göğsüme atlılar
Vuruyor göğsüme vurmakta olan
Ellerinde bin yıllık açelyalar
Uzak kaç kilometredir bana
Gecenin üçünde ay neden beyazdır
Kıskanırım dağların en yüksek yerlerini
Çünkü yaşamak
Beyaz bir sessizliktir oralarda
Ben yokken yağdı kar
Ve ben yokken söylendi
Söylenmesi gereken istisna
"Kardan adamlar gibiydi
Sevgilim yaşamak"
©harun600
H