)
Herkesin hayatı bir roman,gizlerle dolu olan .
Ama ne kaç fasikül olmasının bir önemi var ne de bilindik kahramanlarının...
Sen bilmiceksin hiçbir vakit;seni her düşündüğümde içine kan doğradığım zamanları.Kaç içine akıtılmış gözyaşı kaç yarım kalmış sevinç.
Her düşündüğümde yada geçiyorken aklımdan,illede senin farkına varamadığın bir üzüntünün seslenişi olmamalıydı boynunu büktüren. Kaç hissedilmemiş malubiyete kaç farkedilmemiş zafere omuz vurup pardon dediğim bu yolları bilemessin.Ama bu kez omzuna çarpılan sendin.ve ben bukez pardon demicem.çünkü, bu çarpışma, sıradan bir kaldırımda tesadüfen karşılaşan,birbirine yabancı iki insanın süzgün bakışları gibi normal ve birbirinden uzaklaşması kadar umarsız bir unutuş olmamalı ...
Çocuksuluğun en dizginsiz bir anında elimden koparıp aldığı bu yaşam dünyasına dönmek için öyle en mepluç çırpınışında ki azrailine...Anladım ki her uzağına kaçışım,geçmişin ölümlerden ölümlere sunduğu teklif ,hayatımdan atamadığım onca bakiyettüs süyufu.(savaşta kılıçta kalan atık parçalar.)uykusuz geçen kaç günün kabusu...
Henüz anlamına ulaşamadığın bütün herşey ömrünün benle geçen her vaktine sığacaktı ama her anını yaşayarak ,sinmesine vakit tanıyarak.
ne bir acele ne bir sınırsız sabır ve nede umulmadık bir beklenti engeldi.Ama tüm beklentilerim ,umutlarım onca çocuksu düşler beş para etmez bir zaafa mı peşkeş çekildi şimdi.?bunun nedenini aradığım ilk kadın sen olmadın ve bu gidişle bu iflah olmaz adam kimbilir kaç mümkünsüz ayrılığa mezar kazacak .
Ve söylenecek bir kelime bile olmamalıydı karşında onca zahmetin gayrısında. şimdi bütün olmasını istediğin zamanları avuçlarına bırakıyorum,hayal dünyama dair ne kaldıysa...
kenan ışlak✍️
©susuyorum.
S