Şimdi
Cennet ve cehennem arası
Karanlık bir yerdeyim
Mehtap düşerken denize
Ben sadece gölgeni arıyorum
Seni düşünmekten vazgeçmiyorum diye
Dalgalar da sahile sarılmaktan
Bir an olsun vazgeçmiyor
Sen yoksun diye değil
Beni anlayacak
Kimse olmadığı için
Bıraktığın yerdeyim
Hani martılara
Ekmek atardık ya
Toplanırlardı tepemize
Şimdi onlar bir parça ekmeğe
Bense sana muhtaç
Bir kuru ekmek kadar sevgine
©doğan47
D