Eğer ki seven, sevdiğinin,
Toprağın çiçeğin, ağacın yaprağın,
Kıymetini bilseydi, sevgisiyle yaşasaydı.
Sevgi kalpte baki olurdu, ne gözde yaş, ne kalpte hüzün,
Ne de toprakta çiçek solar, ne de ağaç yaprak dökerdi.
Sevgiyle dolu yürekler, her an parıldar,
Gözler ışıldar, hüzün bulutları dağılır.
Toprakta çiçekler açar, bahar hiç bitmez,
Ağaçlar yeşil kalır, yaprak dökmez mevsim.
Sevginin gücüyle hayat bulur her şey,
Kalpteki sevda, dünyayı güzelleştirir.
Sevgiyle bakınca, hiçbir çiçek solmaz,
Ağaçlar hep yeşil kalır, yaprak dökmez asla.
Sevgi kalpte baki, bir ömür boyu,
Ne gözde yaş olur, ne de hüzün.
Toprakta çiçekler açar, hiç solmadan,
Ağaçlar yaprak dökmez, her mevsim bahar.
©hasanbey.
H