Sevgi, saygı derken dudaklarda kolay,
Gönüllerde bir yangın, söndürmek ne kadar kolay?
Çüçeğe konan kelebek gibi narin,
Dokunursan kırılır, o kadar saf ve berrak.
Anlamış olsaydı insan, sevginin dilini,
Savaşlar bitmez miydi, gözyaşları dinmez miydi?
Saygı olsaydı kalplerde, yalan dolmaz mıydı yollar,
Düşmanlık biter miydi, sevgi filizlenir miydi dallarda?
Çüçeğe su vermek gibi, sevgi de ister emek,
Narince yaklaşmak lazım, incitmeden, kırımadan.
Saygıyla örmek lazım sevgiyi, şefkatle beslemek,
Birlikte büyümek lazım, el ele, omuz omuza yürümek.
Sözler anlamsızdır, sevgi yoksa kalpte,
Çiçekler açmaz, bahar gelmez o toprağa.
Saygı yoksa temelllerde, yıkılır binalar,
Sevgi ve saygı olmadan, hayat anlamsızdır, yalan.
Anlayalım artık, sevginin gücünü,
Saygının değerini, kalbimizin derinliğinde.
Çüçeğe çelenk dolamak değil sevgi,
Emek vermek, beslemek, onu yaşatmak her an ve her yerde.
Sevgiyle kuralım dünyayı, saygıyla örelim her köşeyi,
Çiçekler açsın her yerde, mutluluk kaplasın her evi.
Birlikte şarkılar söyleyelim, sevginin türküsünü,
Sevgiyle yaşayalım, sonsuza kadar, mutlu ve özgürce.
©hasanbey.
H