Zihnimin labirentlerinde, Seni ne kadar sevdiğimi sorgularım. Her anımda, her düşüncemde, Varlığın bir güneş gibi parlar.
Seni sevmek, denizleri aşıp, Dağları delmek gibi bir şey, Sonsuz bir evrende kaybolup, Yıldızlara uzanmak gibi.
Ama sevginin ölçüsü nedir? Bir denge mi, bir terazide tartılan mı? Yoksa kalbimin derinliklerinde Sonsuza kadar yanan bir alev mi?
Belki de sevginin ölçüsü, Kelimelerde ya da jestlerde değil, Birlikte yaşadığımız anılarda, Paylaştığımız neşe ve kederlerde gizli.
Sevginin ölçüsü, her bakışta, Her dokunuşta, her gülümsemede, Birlikte nefes aldığımız her saniyede Büyüyen ve güçlenen bir bağdır.
Sevginin ölçüsü sensin, Benim güneşim, benim ayım, Kalbimin pusulası, ruhumun ilacı, Sonsuz sevginin ta kendisi.
©dagdelen
D