neydi o karışıma çıkışın
niyeydi o bakışın
ya cesur güzelliğine ne demeli
en çokta seni severken gitmene
ağlayamıyorum da artık
dökemiyorum içimi kimseyede
kaldım içimdeki sevgisizliğinle
eş oldu gece esen rüzgar derdime
uzun zaman olmuştu halbuki
alışmıştımda oysa rol yapmaya
güneşe gülüp aya anlatmaya
baş başa bıraktın beni unutulmuş kokunla
en çokta onunla konuşman yakıyor
yanımdayken senin adını haykırıyor
nefes almak zor geliyor
papatya şansıydı benimkisi
ya seviyordum senin için yada sevmiyor
ve senin kalbin onu seçiyor
sevgisiz sevgilim...
©buqra
B