Gecenin en karanlık meskenlerini tutmuş.
Uzay boşluğu gibi örülmüş düşünceler.
Yankılanır görmeyen uzuvlarımda hislerim.
Merhem aramakta, binbir perdeli gözler.
Yoksunluk kokuyor yıldızlar ve zaman.
Kayboluyor ayın çehresinde sevdamız.
Karanlıkları kazısam zihnimden bir an.
Hakikat neymiş, görmekten korkuyorum.
Güneşle yarıştırdığım yorgun sevdamı.
Söndürmeye mecbur ediyor terkedişin.
Asırlardır aydınlığın sarhoş etmişken.
Karanlıklara alıştırıyor artık gözlerimi.
İçindeyim, nurumu söküp alan girdabın.
Sürgüledin gönül kapılarımı ardından.
Mühürlü bir yaşamayı miras bıraktın.
Yıllardır, aramakta ziyasını genç adam.
Emre Cevizli
S