İnsanlar güldüğü için mutlu zannedilir.
Kimse derdin var mı diye sormaz.
Gülüşün çok güzel derler.
Gülüşü güzel olanın gözyaşının çok olduğunu bilmezler. Bazen bir çiçek kırılır ama ölmez.
Bir kez daha der, bir kez daha...
Bir tırtıl ölüverir; kelebek ruhunu sergileyerek.
Övülmeyi hak eden tırtıldır oysaki.
Direnen tırtıldır.
Kelebekse ölüverir.
Hassastır, hep korunulmuştur tırtıl tarafından.
Gidince tırtıl dayanamaz çok fazla kelebek.
Çünkü korumasızdır.
Sevgi de tırtıl misalidir.
Terkedince insanı,
Ruh sıkılır gitmek ister.
İşte İnsan bazen ölür.
Kimse farketmez.
Bundan ötürüdür.
Günbegün ölümler.
©
M