Sevineyim mi, üzüleyim mi bilmiyorum
Bu dünyaya geldiğim güne
Büyüdükçe daha iyi anliyor insan
Hiç bir șeyin sen gibi masum olmadığını
----
Emeklerken bașlıyor daha sahtelikler
Adım atdıkca daha da artıyor her biri
Etrafın da birikiyor sen anlamadan
Bir de bakmıssın her yanın kușatılmıș
----
On iki yol ağızın da olsan da
On iki koldan kıstırılıyorsun büyüdükçe
Sahte yüzleri görüyorsun bir bir
Oynadıkları oyunun sonu gelmiyor
----
Yalancılar, riyakalar, yüzsüzsüzler,
Moğol orduları gibi olmuș adeta
Her yeri talan edip, sömürüyorlar arsızca
Baybars gibi olmak istiyorsun karșıların da
----
Kim haklı, kim haksız belli değil șimdilik
İftiralar akın akın olsa da
Unutma ki göklerden gelen adalet var
Tecelli eder er ya da geç, kötülerin üzerine
----
Sevineyim mi, üzüleyim mi bilmiyorum
Bu dünyaya geldiğim güne
Büyüdükçe daha iyi anliyor insan
Hiç bir șeyin sen gibi masum kalmadığını...
Yazan; Dağhan
©dağhan
D