Evvel zamanlarda bir papatya feryad eder
Gül sorar papatyaya nedir bu figanın
Dile gelir papatya
Nicedir insanlar yapraklarımı döker
Benim hüznümden medet umarlar
Sevgileri,aşkları benim yapraklarıma sığdırırlar sanki
Aşkı bilmez yoksunlar
Yaprağımca sayıp dururlar seviyor mu diye
Oysa herbir parçam yaralanırken isyan eder onlara
Herbir yaprağım yalan sevgilerine eşlik eder umarsızca
Aşkı kalpte aramak gerekir
Bundandır serzenişlerim der
Nasıl da doğru demiş papatya
Sahte kalplere yakışmıyor aşk
Yalan sözcüklere sığdırılamıyor
Kurmaca yüreklerde yaşayamıyor
Senki cesaretten bi haber aşkı bilmez
Sen sevgiyi bilmez isen ne umarsın papatyadan
©vaveylaaaa
V