dün gece seni gördüm uyandım
gözlerim hayalinle ben ağladım
özlemek acı çekmek ah dokunma
sensizliğe hergünüm alışamadım
usul usul dökülen bu yaşlarda
iki kadeh attım yalnız akşamda
kapatsam meçhul alırdı bendi mi
sonu bile bile daldım ateşine burda
Küller mazi olur mu gidiyor
rüzgar ve içimden ki esiyor
acılar öyle kolay unutulmaz
hatırla tır kendini yaralıyor
bir gün doğar her sabahım dan
sürer ömür şu kara bahtım dan
sonra zamanım tutsak yanım ki
hep bir ölüm korkusu telaşı ndan
bulut asi ve çaldırır sanki
yıl kaybolur bir an su gibi
geldi geçti bu sene bitince
açılan kapı sonsuzluk misali
sazım bağrımda yanık yürek
ilah aşkına yoluna can gerek
var mı yoksa pişman olursan
dönmeye ecalin hatayı bilmek
seni bana yar eylesin Allah
ilk güneşim sin doğan sabah
erken açan kır çiçek cennet
olsun heryer seninle yar ah!
çocukça gülüşlerim in arkasında
sen varsın nereye sen baksam da
unutursam kalbim kurur sevgilim
ilk aşkım ilk meleğim adın duamda
kal yanımda gitme bilemezsin
perişan halimi sev beni ben sin
seni sen yapan gözler anlatıyor
kalb aynası çünkü bırak hisset sin
seviyorum bir umutla herşey den öte
C