Yüzüm gülerdi,
Andığım zaman hep ismini.
Çünkü seviyorum şiir gibi birisini,
Hiç unutmadım biliyor musun bana o ilk merhaba deyişini,
Kendi kendime içimden şunu söyledim.
Bu aşk mı yoksa rüya mı dedim,
Uyandığımda ya yudumlarsam hüznün acı kahvesini,
İki damla gözyaşı ile...
O aynı pastanede tekrar görmek seni,
Masanın üzerine bırakmak istedim kalbimi,
Biraz heyecan biraz da korku tutuyordu sanki beni,
Yapma diyordu kalbim boşver üzülürsün belki,
Dedi ama dinlemedim ve seyrettim gözlerin.
Tutup ellerini,
Şuan bulmuşken kalbimin en güzel şiirini,
Aşk ile baksam gözlerine bir ömür kabul eder mi beni,
Evet der mi bu güzel kız benimle evlenir misin desem uyanmadan ayrılığın ertesine.
Neden mi...Ya yarın göremezsem seni,
Belki zaman geç olur beklediğimde.
İyi ki varsın kalbi güzel insan seviyorum seni.
Barış KAPKINER
©by_solist
B