Sevmek...
Ne kadar zor bir kelime
Sevdiğinden uzakta olanlar için...
Ateşle yaşamayı öğrenmek gibi bir şey.
Mesela , gecenin karanlığından korkmamak
Ya da uyanmak istemeyecek kadar ürkütücü
Bir yerde yalnızlığa alışmak ,
Bir yerde ölüme yakınlaşmak.
Hem niçin yaşıyorum ki zaten
En sevdiğim insandan uzakta
Mutluluğum olanla mutluluğumu paylaşamadıktan sonra
Ölümden korkardım eskiden , hem de çok
Şimdiyse hiç bir şey hissetmiyorum
İçim duygu birikmiş dökmekte istemiyorum
Dökecek kimsem de yok zaten
Şu bir kaç kağıttan başka...
Öylesine uzaksın ki sen bana
Nefesini değil sesini bile duyamıyorum
Öylesine acı ki bu yüreğimi hissetmiyorum
Sanki kalbim alevler arasında yok oluyor
Bense o gelsin de söndürsün istiyorum...
Anladım...Artık anladım...
Dünya aşklara küçük gelen bir yer
Sığmıyor küçük kalbe sığan keder
Oysa ne güzel duygular beslemiştim
Acı , çok acı , hem de çok acı ...
©frhdjgj
F