Gitmek istedim bu şehirden;kalmak için bir limanım yoktu,umutsuzdu gözyaşlarım Gecemdeki ışıklar,Yakamozun yüreğimi aydınlattığı kadardı!Oysa sarmaşık gibiydi dört bir yanım nezaman kanasam sarardı beni, yanmazdı hiç bukadar canım.Güneşimsi sıcak gülüşlerimin yeri Kapalı bulutlar ardına gizlemişti sankiGizemli bir yolculuğun imkansızlığa yelken açan bir yolcusuyum şimdi,Gözden ırak gönülden uzak!Okyanuslar derinliği gibiydi içimdeki boşluk dolmazdı yeri biliyorum!Bu garip bir yokluk!Sessiz bir sular vadisi üzerinde sürüklenen insanlığımdı!Kurutulmuştu gönül bağımdan,sevgi dolu vicdanım.uzaktan seyrediyordu bunu fark eden göçmen kuşlar!Rüzgâr yoluyla ulaştırıyorlardı öterken korku çığlıklarını, kulaklarımdaydı yankısı sevgiye açlardı aslında, sevgiden yoksunlaşıp yabâni olmuşlardı. Konuşamıyorlardı, anlatamıyorlardı,hissettiremiyorlardı bunu insanlığa! Buydu belkide onları yabânileştiren olay!Simitler atarak besleyip sevgiyi doyurmakla yetindirdi yıllarca insanlar çocuğunun başını dahi okşamayan insanlar hayvan başını neden okşasınki?Kirlenir çünkü temiz elleri!eller temiz kaldıda sevgiler, yürekler, öksüz kaldı bu defa!sevgiler kirlendi Karın doyurmayı sevgiden bildiler çünkü.sevgiyle karın doymaz dediklerini unutmuşcasına?yıllarca her dilde yanlış uygulandı, yanlış tanımlandı,yanlış yaşandı. Sevmek!!!!!!Ve bu zihinlerdeki kir!öyle el gibi yıkamaklada temizlenmedi.©şahin6634
Ş