ŞAİR olmak'da zormuş be hayat bazen susuyorsun ne yazı yazmaya dermanın kalıyor nede bir çift sözüne inanmayan lafına lafla değil de hançer yarası gibi cevap veren şeylere maruz kalıyor insan...
kalmalı kalmalı ki o insanlar şairin değerini daha iyi bilsin bilsin ki kaybederse bi gün seni anılarıyla değil sana kullanılan kelimelerle ansın...
Şairin de bi ailesi var ve sevdiği AŞK ailesine zıt gibi duran ama sair ise onun ailesine can gibi bakan biri halbuki ...yada
EY ŞAİR sevmek sevmek nedir ? dediğim de bana cevabın ne olur du:
SEVMEK nedir bilmem ama sevilmek güzeldir herhalde derim..
Çünkü ben ne kadar sevdiysem sevgim o kadar zarar gördü anladım anladım artık satırlar ben büyüdüm mısralarım ben bu yolda ne kadar yara aldıysam o kadar çok büyüdüm ...
ben yoruldum hayat diz çöktüm evet ama boynumu bükmedim ve kimseye bu öksüz boynumu kimseye eğdirmedim eğdirmem de ...
SİZ aşkı ALLAH'da bilseniz bu satırlara değer vermezdiniz...
ah be satırlarım ah sözlerim ağırdır dokunur kalbe şu suskun ağzımı açtırma benim...
bazen satırlar bile öksüz kalıyor bazen mısralarım bile sensiz kalıyor bazen de sevda sözcüklerim azalıyor tıpkı senin beni eksik bıraktığın gibi...
diz çökmüşüm dünyanın namert yüzüne ve gözümden gönlümden düşen düşene....
AŞK sarhoşu....
S