Yani yaşamaktı sevmek, karşılıksızca.
Menfaat beklemeden, taa şuradan..
Sevmeliydi insan bir şeyi, kendine kıyamadığı gibi..
Öyle bir şey başladı sonuçta, kendini sevmek gibi..
Ego denilen baş belası..
Neyse, ayrı o konular.
Sonuçta sevmeli insan bir şeyi!
Birini değil ama illa ki.. Bir şeyi sevmeli bu dünyada..
İnsanı, hayvanı, çiçeği.. Ama nefes alan bir şeyi
Eşyayı mı? Onu asla sevmemeli..
Geçmeli, geçmeli bir elin parmağını insanın sevdiği şeyler!
Hayat bu kadar zalim olmamalı!
Ruh halinden düşermiş kelimeler kağıda
Yoksa sende mi öylesin.. Boğuldun mu bir şeyi sevmemenin yokluğunda.?
Bir güzellik yap kendine.. Bir şeyi sevmeye başla..!
©meftuni
M