bazen diyorum...
keşke hiç tanımasaydım seni
keşke hiç sevmeseydım.
belkide kendimi bu kadar üzmezdim
adını anmak bu kadar zor gelmezdi dilime.
zor gelmezdi yaşamak bu kadar
gözlerim ağlamayı bilmezdi.
uykusuz gecelerim olmazdı belkide.
güzel düşler süslerdi uykularımı
bende herkes gibi.
kayan bir yıldız gördüğümde.
dilekler tutar hayaller kurardım belkide
hasretin bu kadar koymazdı yüreğime
geceleri severdim ağır gelmezdi.
dostum olmazdı yalnızlığım
kan çanağına dönmezdi.
o zaman ağlamaktan gözlerimin içi
isyan etmezdim gelen güne
yine sensizliğin getirdiğine
baharlarım olurdu gönlümde kışlarımın yerine.
bahçemde rengarenk çiçeklerim
hayat daha bir yaşanası gelirdi belki.
uçurumun kıyısındayken bile gülüp geçerdim hayata.
katlanırdım kaderin bütün zulmüne
dayanırdım belkide herşeye
bu kadar çabuk yıkılmazdı dağlarım
bu kadar dağınık olmazdı hallerim
sakalıma erken aklar düşmezdi belkide.
son demini yaşamazdı ömrüm benim
benimde bir umudum olurdu
fırtınalar kopmazdı o zaman
dar gelmezdi bu şehir yüreğime.
bu kalabalığın içinde bile.
hissetmezdim belkide yalnızlığımı
bu kadar derinden.
yokluğunda bu kadar acılara
katlanmazdı yüreğim belkide
kader bizede gülerdi kimbilir.
kar,ı olurdun dağlarımın
gözümün nur’u başımın tacı olurdun
ve belki, belki bır kızımız olurdu.
sana benzeyen deniz mavisi
gözlerinin içinde sen olan
ve bende alırdım belkide..
mutluluktan payıma düşeni
keşke, keşke seni hiç tanımasaydım
seni hiç sevmeseydim keşke..
©eminbarut
E