Sevilmeyi değil de sevmeyi özlemişim en çok ben.
Sevgimi hak edeni sevmeyi...
Beğendiğim cümlelerimi hak edene söylemeyi özlemişim.
Her şeyden vazgeçebilecekken,
uğrunda vazgeçeceğim birini bulamamak oturmuş içime
Boş yere değil de sevdiğim insana sinirlenmeyi özlemişim.
Ama her şeyden önce sevmeyi...
Anlamsız cümlelerimin anlamlı olduğu birisinin olmaması varya
en büyük dertmiş meğer bana,
gözlerimin baktığı en güzel şeyin sevdiğim insan olmaması...
Huzuru başka yerlerde,başka şeylerde aramayı değil
Huzuru sevdiğim insanın kollarında bulmayı özlemişim.
Her boşluğumda aklımda canlananın,sevdiğim insan olmasını en çok.
Derdimin çaresiz kaldığı anlarda,bir çare gibi onu düşünmeyi,
kelimelerimi onun uğrunda sarf etmeyi mesela,
mesela aklımdan geçenleri ona yazmayı...
Sevilmeye muhtaç herkes,herkes sevilmeyi özler
ben de sevilmeyi özledim fakat
en çok sevmeyi özlemişim.
Kalbimin bos yere atması koyuyormuş bana,
Damarlarımda dolaşan kanın sebebinin sevdiğim insan olmaması en çok.
Dökülen saçlarımının sebebinin sevdiğim insan olmaması çok acıymış
benim için.
Benim için sevilmek pek önemli değilmiş meğer,
Sevmek kadar,sevebilmek kadar...
©frkndq
F