Bazen, yazabileceğim anlaşılır şeylerin de var olabileceğini düşünüyorum
Sonuçta, şiirsel kapanma geleneğinden gerçeğe açılarak, ruhsal sürüklenmeye son vermenin bir yolu olmalı.
Gizeme, tuhaflığa,
Sevinç, yada mutluluğa
İşte bunun tadını çıkarmak için bir simya.
İfadeyi özgür bırakmak ve oradan hayata düşmek.
Bir parkta kalmak örneğin:
Şiirden canlı çıkmak için mükemmel bir imge.
Parkta oturmak, sadece birşeyler yazmak
Çocuk olmak, yada çocukların mutluluğuna şahit olmak
Yada parktaki salıncak olmak
Yada en sevdiğin şarkının çaldığını duymak ve o şarkının ritmine kapılmak
Yada zevkle içilen kahvenin tadına varmak
Bütün bunlar yazılabilir imgesel bulgular...
Fakat asıl amaç; o parkın mistik havasına kapılmak,
O salıncağın çocukları sevindirirken yaşadığı gururu arzulamak,
Çocukların yüzündeki gerçek mutluluk olmayı arzulamak,
Şarkıdaki ses olmayı arzulamak,
Kahvenin vazgeçilmez mükemelliği olmayı arzulamak,
Gerçekçiliği arzulamak olmalı...
Öyleyse yazmalıyım
Kelimeleri değil,
Şeyleri!
©mustafaks
M