ŞEYBE..!

Ey ŞEYBE...
Kızıl gölgelikler arasında kalan kadın
Tarûmar olunan yerdir güzelliğin...
Elleri toprak kokar elleri nasır bağlamış
Gözlerinin buğulu kafesinde bin nefer saklı
Bir karanlık gündür yaşadığın ve geçen gece
Dillerinde mırıldandığın sırdır bilmece
DUR..!
Çıkarma gizlendiğin yerden kendini
Yara bere içinde yüreğin öylece
Bilirim zordur yaşamak seni ...
Ve bilirim kaç matem saklıdır güzelliğinde
Güzelliğin beni benden alır sessizce
Sus ! konuşma duyulmasın şeybe !
EY ŞEYBE...
Gözlerinde hecelenen şiirler okunur
Satır satır özlemleri barındırırsın
Dokunamaz ellerin hiçbir ele
Bir ürkek serçeyi andırırsın...
Yanan biz oluruz yanan sen
Kaç baharı yapraksız bıraktın bir bilsen
©fatih-