Boğazda bir düğümle susturulduğunda sesim,
engele çevrilemez yeni doğan hücrelerim,
onlar konuşur.
Yandığımda, tüm kainat ilk anında biraz olan sudur.
Bi'yitiği çığlık çığlığa çoktan aramaya koyulmuşlardır
Nerede devinimsiz,
sabra alet edilecek bir taşı kaldıracak olsalar
altında hep bir böceğin yıkılmış dünyasıyla karşılaşır, uyanılmış rüyasıyla bakışırlar.
Oradan oraya koşuşturmacalarla arşınlanır ve arzu eden herkese ilan edilir
sımsıkı kapanmış perdelerin yerinden kımıldatılamayacak bir hakikat önünde nasıl da sarsıntısız duruşundaki maharet.
Sıradan, sırada bekleyen bir gece...
Kapat gözlerini ve seyret,
Göreceksin...
Bir böceğin yerle bir edilmiş dünyasını
Bir rüyanın hiç aralanmayacak kozasında tutuyorum ben.
🌙
©çelişki
A